verhalen van de zee

- korte geschiedenis van de golfjes -

Bart Drost introduceert de 'golfjes' in zijn kunst tijdens zijn studie aan de Gerrit Rietveld Acedemie in Amsterdam. Het was niet de meest ontspannende tijd in zijn leven. Het was nooit in hem opgekomen om kunstenaar te worden en tijdens zijn jeugd leefden de kunsten niet in zijn familie. Ja, er klonken operettes en zo nu en dan kwam er een gesjeesde kunstschilder in huis om portretten van de gezinsleden te maken. Als betaling gaf vader Drost de schilder dan verf en ander materiaal.

Het leven op de kunstacademie viel Drost zwaar! Hij worstelde met zijn emoties, met onvervulde verlangens, onmogelijke verliefdheden, zijn seksuele identiteit enzovoorts. Het was een eenzame periode in een drukke stad waar iedereen zijn leven luchtig leek te leiden. Drost was aan het verdrinken en was wanhopig op zoek naar een veilige haven.

Boot op zee bleek een mooie metafoor.
En als vanzelf kwamen er 'de golfjes'...

Next

drie muurschilderingen - 2016

Tijdens een artist in residence verblijf in Portugal realiseert Bart Drost het project 'o teatro de passagem', rondom vier muurschilderingen die hij in een voormalig treinstationnetje maakt. Hij besluit om in elk van de vier lokalen van het station n muurschildering te maken die telkens de hele muur zou bedekken. Na zes dagen had hij meer dan 60.000 kleine blauwe 'golfjes' handmatig streepje voor streepje op de muren geschilderd en was het werk gedaan. De vier kamers hebben elk hun eigen karakter: kamer 1 heeft drie lagen blauw, kamer 2 twee lagen, kamer 3 een laag en in kamer 4 is op de muur een detail van het schilderij in kamer 4 enorm uitvergroot. Op een muur in de vierde kamer tekent hij tevens een soort overzichtstabel, waarin te lezen hoeveel golfjes hij op een dag op een bepaalde muur heeft geschilderd.


Next

what if god was one of us - 2014

Tijdens een periode als artist in residence bij KCAC in Kathmandu komen bij het de voorbereidingen van 'Three pieces for Patan' verrassing na meer dan vijfentwintig jaar de golfjes terug: in deze installatie schildert Drost enorme lichtblauwe golven op een betonnen vloer. Op het platform een lage tafel met 30 kindergezichtjes, waarvan 29 gegoten in beton en 1 door een plaatselijke steenhouwer gehouwen uit steen.

De golfjes zijn aangebracht met wateroplsobare verf, dus een flinke regenbui en...

Next

just passing time - 2014

In de Garden Studio van het KCAC - Drosts werkplaats voor vijf weken - maakt hij bijna dagelijks kleine tekeningen op Nepalees papier. Kleine golven in potlood. Geconcentreerd als een monnik, zittend voor het raam en naar buiten kijkend naar de wilde tuin. Het tekenen vergt twee, drie uur per dag. Er is geen duidelijke reden voor deze activiteit, de enige gedachte is 'ik moet dit doen'. Het geeft ruimte voor reflectie en nieuwe ideen. De installatie 'Three pieces for Patan' zou zijn huidige vorm niet hebben gekregen zonder de tijd te nemen om deze kleine tekeningen te maken.
In totaal maakt hij vijftig potloodtekeningen en hangt die in eenvoudige Nepalese lijsten rond in zijn atelier. Hij voegt aan de installatie een bronzen replica van het kinderhoofd toe, gegoten door een kunstenaar uit Patan.


De vijftig tekeningen werden in 2014 ook tentoongesteld bij een reprise van de Patan-projecten in MAAS, Nijmegen.

Next

afscheid van een bang verleden -1988

'Afscheid van een bang verleden' is een Installatie in het kerkje van Persingen. Op meer dan honderd vierkante meter doek heeft Drost zijn golfjes weer geschilderd. Nu in vuurrood. Men kan de kerk niet binnengaan zonder op het kleed te lopen - en dus te verontreinigen. Het kleed bedekt het totale vloeroppervlak en is gedrapeerd over het altaar heen. Op het altaar een foto van een vijfjarige Bartje, die in zee staat. De foto is enkel te zien via een verrekijker bij de ingang van het kerkje, aan de voet van het beschilderde kleed.

Next

jij in mijn rozentuin - 1983-1987

Een wandinstallatie in drie delen maakte onderdeel uit van de tentoonstelling 'de weg van het geluk', Basta En Route, Nijmegen 1987.

Drie lappen stof hangen naast elkaar aan de muur. De eerste is geverfd met donkerblauwe golfjes; op het tweede kleed met de titel jij in mijn rozentuin zijn een naakte jongen en enkele bloemen geborduurd; de derde is het resultaat van het rollen van Drosts naakte lichaam met blauwe verf over de doek.

Next

natte dromen, blauw - 1984

Een installatie voor een tentoonstelling in Cultuurcentrum De Maaspoort in Venlo: een doek beschilderd met lichtblauwe golfjes. Voor het doek staat een houten sokkel, daarboven een glazen kom gevuld met water. Als je door de kom kijkt, vergroot het water de golfjes.

Next

rode zee - 1984

Deze tekening/collage waterverf op papier, z/w foto, in lijst, 40 x 55 cm., maakte deel uit van de tentoonstelling 'Tuin voor een jonge held' in Galerie O5't in Amsterdam.


Next

zout, zand, zee - 1983

In veel werken die Bart Drost presenteert bij zijn eindexamententoonstelling aan de Gerrit Rietveld Academie speelt de zee een hoofdrol. Het werk 'zout, zand, zee' bestaat uit een grote tafel met daarover gedrapeerd een tafelkleed, geverfd met donkerblauwe golfjes die doen alsof ze de zee voorstellen. Op de tafel staat een glazen kom met daarin een kleine boot die gestrand is in het zand.

Next

de zee, de jongens en ik - 1983

Bart Drost studeert in 1983 af bij de afdeling Monumentaal Textiel van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Zijn thema's in zijn afstudeerwerk zijn jongens, boten, zee, water. Als basis voor zijn eindexamenwerk 'zout,zand,zee' gold de eerder uitgevoerde performance 'de zee, de jongens en ik'. Met deze performance verklaart hij zichzelf tot 'een van hen' en vanaf dat moment doen de jongens hun intrede in zijn werk.

Hij rolt een met lichtblauwe golfjes beschilderde katoenen doek uit. Daar omheen plaatst hij jeugdportretten van zichzelf. Aan de wand hangen 2 voetbaljongens, in lijn gezaagd uit multiplex. Drost legt beide figuren op het doek en smeert zichzelf in met gele verf. Hij maakt vervolgens met zijn blote lijf al kruipend een golfbeweging op het doek. Daarna legt hij de jongenssilhouetten op het besmeurde doek. Het geheel bespuit hij met zwarte acrylverf.De jongens - zwart nu - haalt hij tenslotte weer van het doek en hangt beide terug aan de wand


Next

painting the boy - 1983

In 1983 beschildert Drost in zijn huis in Amsterdam de jongen F, zijn model voor die tijd, terwijl deze zichzelf langzaam over een doek met blauwe golfjes rolt, Zo wordt de jongen als het ware een deel van de onmetelijke zee. Andere fotoprojecten met F zijn gebundeld in het boekje 'wat bezielt een mens'


Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen