En garde! - een installatie - Galerie De Natris 2018

Jaarlijks tijdens de zomermaanden blijft de deur van Galerie De Natris in Nijmegen gesloten. Het grote etalagevenster echter geeft voldoende mogelijkheden om een blik naar binnen te werpen.

Bart Drost liet er in de zomer van 2018 zijn pneumatische installatie 'En garde!' haar werk doen.


Op zondag 1 juli 2018 transformeerde hij in de galerie ruim 400 ballonnen tot zwaarden. Kinderspeelgoed,  vechtspeelgoed. Een vrolijke boel. Stoei er maar op los. De zwaarden lagen op een grote hoop, als een berg. Een grote berg, vergeleken bij het stapeltje houten zwaarden dat Drost onder de titel 'transformatie 2' presenteerde bij de tentoonstelling 'scheppingsdrang' in VM23, 2017. Minder dramatisch ook. Of is dit slechts schijn?


De ballonnen speelden twee maanden lang berg in de galerie. Maar ballonnen hebben het eeuwige leven niet. Langzaam, héél langzaam zijn ze leeggelopen. Langzaam, héél langzaam is de berg ingezakt.


Tijdens de finissage op zondag 23 september waren er op video bijdragen van Eric de Kuyper, Anna Dego en Invanhoe te zien.

Next

de slinkende berg

Ruim 6 weken hebben 400 tot zwaarden getransformeerde luchtballonnen op de sokkel gelegen in Galerie de Natris in Nijmegen. Dag en nacht zijn er automatisch foto's genomen. Deze foto's worden hier in een timelapse getoond. De dagen, de nachten. Schel zonlicht scheert over de ballonnen. Zo hier en daar zie je een ballon schielijk wegkruipen. Het is alsof de berg leeft, leefde.




Next

Op de schouw

Gedurende de maanden dat de berg ballonnen langzaam inschrompelde heeft Bart Drost elke vijf dagen een serie close-up foto's genomen van ballonnen en zo de individuele veranderingen vastgelegd.

Een aantal van deze foto's staan nu op de schouw van de galerie. Als het ware de geschiedenis van de familie Ballon.

Next

een pijnlijke confrontatie

                                                                                                       Ridder Roderick



                                                                                                        Daar staat de Ridder Roderick

                                                                                                        En kijkt mij stralend aan

                                                                                                        Vurig verlangen laait in mij op

                                                                                                        Haassnel naar hem toe te gaan

 

                                                                                                        Beetje bij beetje en stap na stap

                                                                                                        Kom ik nader nader tot Hem

                                                                                                        Maar het is Ridder die bepaalt

                                                                                                        Neem ik gaspedaal of rem

 

                                                                                                        Bijna bijna tot zijn buik genaderd

                                                                                                        De laatste stap toch niet gezet

                                                                                                        Ridders ogen neus en mond volharden

                                                                                                        Ik heb het weer eens niet gered

 

                                                                                                        Maar dan - jouchée - is het mijn beurt

                                                                                                        De rollen omgedraaid

                                                                                                        Ik zal nu hèm eens laten staan

                                                                                                        De ridder die mij onrust zaait

 

                                                                                                        Doch ach en wee, hoe dom gedaan

                                                                                                        Macht verlamde mijn verstand

                                                                                                        In plaats van bij hem binnengaan

                                                                                                        Deed ik oog-om-oog en tand-om-tand

 

                                                                                                        Tot slot de babbel, heel erg mager

                                                                                                        En voor de vorm nog wat feedback

                                                                                                        Daar sta ik met mijn mond vol tanden

                                                                                                        Sta  - heel even - totaal voor gek



Next

Ivanhoe!



Terug naar archief


Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen