gras groeit glas - een installatie bij Alarm, 2018

Het is 1985. In het kerkje van Persingen, vlakbij Nijmegen, buitelen op een enorm doek naakte jongens levensgroot in soms ondeugende poses. Drost schilderde hen als onderdeel van zijn installatie 'boom blauw bas'. Deze jongensfiguren komen de laatste jaren weer terug in Drosts werk. Op doeken aan een kapstok ('verzamelde gedichten', 2010), op kussens in de kerk ('jongens', 2015) en nu - ruim 33 jaren later - op glasplaten in de tuin van Alarm, het kunstenaarsinitiatief van Ans Verdijk in Beugen N.B..


Vanaf de prille lente tot 23 september 2018 heeft Drost een compositie van 20 gezandstraalde glasplaten geïnstalleerd in de tuin van Alarm. Ze leken net iets boven het gras te zweven. Ze zijn blijven liggen in weer en wind. Hoezeer het gras ook woekerde. Gras groeit glas.


Hoe gaat dat, als je de dingen hun beloop laat. En kunnen we dat eigenlijk wel? Kan iets groeien als het onderdrukt wordt? Zal het uitmonden in een strijd om het recht van de sterkste of zullen de begrippen kunst en natuur in elkaar over gaan?


Elke maand is van 'het verloop der tijd' op deze pagina een foto-verslag verschenen, van 13 april tot 13 .september 2018.


Op 23 september 2018 werd dit project afgesloten met de actie 'de jongens gaan in bad',  waar Drost de glasplaten in een tobbe heeft gewassen, Ad van Rosmalen een gedicht voorlas, Pim Steinmann een verhaal vertelde, Lars Reen liederen liet horen en Anneke Smit een inkijkje gaf in 'badscènes in de kunstgeschiedenis'.


Next

vrijdag 13 april 2018

"Het is een mooie lentedag. Pakweg 16 graden. Met veel dauw in het gras. Of zijn het nog regendruppels van gisteren?

Vandaag heb ik de glasplaten neergelegd. Bewust nonchalant. Volkomen waterpas, dacht ik. Totdat Clemens mij wees op enkele platen die toch nog 'scheef' lagen. Volgens Nina liggen de platen er mooi bij, zo in de open ruimte. Ans maakt zich zorgen over vallende vogelpoep. Vandaag gaat er gemaaid worden. Met gepaste afstand, opdat de glasplaten niet vol gras geraken."

Next

zaterdag 12 mei 2018

"De gandstraalde glasplaten lijken langzaam maar zeker te verdwijnen, weg te zinken. Het gras groeit hoog. Distels prikken. Bloemetjes bloeien. De meeste paardenbloemen zijn al pluizenbollen geworden. Vandaag waren er bezoekers. Iemand zei dat de lijnen in het gezandstraalde doen denken aan slakkensporen. Een ander had associaties met 'de danser van Wanssum' en 'de Venus van Mierlo', tekeningen op kleine rivierkeien, pakweg 10.000 jaar oud. Nellie de Mulder maakte foto's."

Next

woensdag 13 juni 2018

"Het was warm, de laatste weken. Heet zelfs. Het gras is hoog gegroeid. Bloemen ook. En distels. Maar waar zijn de jongens gebleven?  Verscholen in en onder het groen. Behoedzaam loop ik door de halmen. Voor je het weet trap je een glasplaat kapot. En dan voorzichtig onthullen, ontbloten. Volg de lijnen. Die van de grassprieten of die van de tekening? Maakt niet uit. Volg ze!

Ans (Verdijk) was er natuurlijk ook. We praten over de kunsten. Waar gaat het eigenlijk allemaal over? Is het hoofdzakelijk ijdelheid of misschien wel de angst juist níet gezien te worden?

Na afloop rode bessen en witte frambozen geplukt en met de huurfiets weer terug naar station Boxmeer."


Next

vrijdag 13 juli 2018

"Staat me daar toch een tentje voor 'mijn perkje'!" Clemens maakt de spullen klaar voor vakantie. Ans en hij gaan fietsen, dus tentje mee. Samen met Clemens het tentje snel weer weggeruimd. Dom dom, want het gaf een heel mooi beeld. Zo zie je maar hoe hardnekkig je focus kan zijn. Plaatje weg, dus. Gemiste kans.

Maar ze zijn weer zichtbaar, de glasplaten. Het weer is zonnig en warm. Het gras verdort. De bloemen zijn omhoog geschoten. En ze gaan weer zweven, de tekeningen.

Met Clemens koffie gedronken en besproken hoe de afsluiting van dit project zal zijn. Werktitel: 'de jongens gaan in bad'."


Next

maandag 13 augustus

"Extra vroeg weggegaan uit Nijmegen om droog aan te komen in Beugen, want er was fikse regen en onweer voorspeld zo rond het middaguur. De jongens in de regen, dat kende ik nog niet. En ja hoor, rond 13.00 begon het te hozen. Tijdens het foto's nemen drijfnat geworden, tot op de huid. Van Ans een shirt van Clemens gekregen; geen kou vatten! Nina was er ook. Boterhammen eten onder het afdak.

En ook nog een tobbe in de schuur ontdekt! De jongens kunnen gewassen worden. Finissage op 23 september, met bijdragen van o.a. Ad van Rosmalen, Pim Steinmann, Anneke Smit. "

Next

donderdag 13 september 2018

"Alweer een stralende herfstdag. Het gras is weer vet groen. De zonnestralen spelen met de lijnen op het gezandstraalde glas.

De jongens hebben er duidelijk plezier in. Helaas is één van de glasplaten gebroken. Geen idee hoe dat gekomen is.

De mare doet de ronde dat het een ezel was...

Kunsthistoricus Anneke Smit is vandaag meegekomen, zodat Ans en Anneke elkaar eens konden 'besnuffelen'.

Natuurlijk hebben we samen ook bestudeerd wat en wie nou het best waar en waarom kan vertoeven, op zondag 23 september.


En laten we nu toch verkeerd hebben ingecheckt bij de treinreis van Nijmegen naar Boxmeer: NS in plaats van Arriva...

De treinman bij loket Nijmegen heeft met een grote glimlach alles weer prima in orde gebracht."


Terug naar archief

Next

Bart Drost

vrij kunstenaar

Graafseweg 183a
6531ZR Nijmegen